Welkom

Iedereen van harte welkom op onze web-log. Wij hebben deze log gemaakt voor familie, vrienden en verder iedereen die graag op de hoogte wil blijven van het verloop van onze adoptie procedure. Naar verwachting zullen wij in de 2e helft van 2010 de gelukkige ouders worden van 1 of 2 kinderen uit DR Congo. Voordat het zover is zal er nog veel gaan gebeuren. Omdat het voor ons onmogelijk is om iedereen persoonlijk op de hoogte te houden van alle ontwikkelingen zullen we regelmatig het laatste nieuws toevoegen aan deze site. We hopen dat jullie op deze manier met ons mee kunnen leven en uit kunnen zien naar de dag waarop we ons kind of onze kinderen in de armen mogen sluiten.


vrijdag 21 oktober 2011


Het is nu 21.00 uur en Marcelline en Jean-Louis liggen lekker te slapen. Tijd om na een paar dagen weer eens te laten weten hoe het in huize van de Kolk gaat. We genieten alle vier nog met volle teugen van elkaars gezelschap. We zien wel dat zowel Marcelline asl Jean-Louis steeds meer de grenzen op aan het zoeken zijn en soms ook duidelijk aangegeven als iets niet helemaal naar hun zin is. ’s Morgens is het wakker maken van pappa en favoriete bezigheid. ( voor pappa soms iets minder). Gelukkig is het meestal wel rond 8.00 uur in de morgen voordat dit ritueel plaatsvindt.  Na het ontbijt en het wassen volgt natuurlijk het aankleden. Nog regelmatig is het nodig om ze een nieuwe outfit aan te trekken. Deze wordt dan uitgebreid voor de spiegel bekeken en tot nu toe gelukkig ook goedgekeurd. Tja hoe lang nog haha. Ze weten immers nu al goed wat ze mooi vinden gezien de reclamefolders die aandachtig worden bestudeerd. Eind van de ochtend is het tijd om samen met pappa en/of mamma te spelen. Paardje rijden of fietsen hebben veruit de voorkeur, maar de speeltuin is ook een leuke attractie. Nadat pappa woensdag middag de band van Marcelline had geplakt was er niets meer wat fietsen nog in de weg stond. Tot die tijd moesten we het nog wat beperken omdat de band steeds opgepompt moest worden. Dat is nu gelukkig voorbij. Hoever we ook gaan we kunnen altijd fietsend thuis komen. Marcelline pakt het fietsen ook goed op. Soms nog wat bijsturen in de bochten, maar dat zal denk ik ook niet lang meer duren. Jean-Louis blijft nog naar zijn voetjes kijken om te zien hoe de trapper s ronddraaien. En geloof het of niet, maar dat maakt het sturen nog wel wat lastig. Gelukkig zijn pappa en mamma goed verzekerd ( dat denken ze tenminste) voor eventuele schade.  Inmiddels proberen we de kinderen buiten de deur langzaam en gedoseerd in contact te laten komen met anderen.  De eerste paar keren waren de ze nog erg voorzichtig. Je weet natuurlijk maar nooit wat anderen van je willen…. Maar we zien dat onze kanjers er toch weer snel aan wennen.  Vanmiddag zijn we voor het eerst even bij opa en oma langs geweest. We dachten dat ze daar toch wel even de kat uit de boom zouden kijken, maar niets was minder waar. Alsof ze er al jaren over de vloer kwamen zo stapten ze de voordeur binnen.  En met een lekker glaasje drinken met een rietje ( want dat hebben we graag) was het ijs snel gebroken. Het tapijt op de vloer bij opa en oma trok vooral Jean-Louis zijn aandacht. Lekker zacht en je kunt er fijn op springen zonder dat het veel lawaai maakt. En om niet te vergeten was daar oma’s speeldoos. Nadat pappa hem twee keer had opgewonden dacht Jean-Louis dat hij dat ook wel kon. En misschiebn was dat ook wel zo, maar dat hebben we maar niet uitgeprobeerd. Met op tijd ingrijpen weten we nu zeker dat oma’s speeldoos het de volgende keer weer zal doen. Eind van de middag mag er een dvd worden gekeken. Dit brengt een beetje rust in de tent. Papa en mamma geloven in de kracht van de herhaling dus het aanbod dvd’s is beperkt. Inmiddels wordt er soms spontaan een deuntje van de dvd gezongen. Zie je wel het werkt echt! De verhalen van de kleine prinses heeft onze dochter al goed in zich opgenomen. Soms gedraagt ze zich zelf al als een kleine prinses, met pappa en mamma als de bedienden. Voorlopig is dat wel al het personeel wat ze heeft. Het douchen is nog altijd een feestje. Liefst 2 keer per dag, maar daar beginnen we niet aan. ’s Avonds voor het slapen gaan gaat mamma met ze douchen. Veel schuim en veel gespetter zodat de badkamervloer drijfnat is. Het lijkt alsof ze op zo’n moment nog geen woord Nederlands begrijpen. (komt ze wel goed uit die taalbarierre). Het is allemaal leuk totdat de haren van Jean-Louis moeten worden gewassen. Mamma moet er echt alles aan doen om te voorkomen dat er ook maar een spatje in zijn ogen zou kunnen komen. Gelukkig helpt hij daar goed aan mee. Lekker zijn hoofd een klein beetje voorover houden loopt alles mooi richting de ogenJ Ga er maar aan staan als kersverse moeder. Toch weet mamma uit een klein beetje ervaring…oefening baart kunst. Nu nog afwachten hoe dat straks met zuslief gaat. Nu haar nepvlechtjes er nog in zitten kunnen de haren niet worden gewassen. Voorlopig mogen ze er nog niet uit van ons dametje. Ze is er maar wat trots op. Het slapen gaat op zich ook redelijk goed. We moeten er nog wel bij zitten tot ze zijn ingeslapen. Duurt meestal tussen de 30 en 60 minuten. Mamma heeft een matras tussen de kinderbedden en kan zo ook al een beetje uitrusten aan het begin van de avond. Daar is dan ook meestal wel even aan toe. In de nacht wordt Jean-Louis tussen 3.00 en 4.00 uur wakker en begint dan wat te praten. Vervolgens komt het regelmatig voor dat hij de tijd tot het opstaan erg onrustig is en veel kreten slaakt. Daarom heeft mamma besloten voor haar eigen rust die uren maar naast zijn bedje te gaan slapen. Steeds op en neer van de ouderslaapkamer naar de kinderkamer was voor moeders niet vol te houden. In hun onrust vallen ze beiden ook nog wel eens naast hun bed. Soms bovenop mamma zodat ze heerlijk zacht kunnen vallen haha. Onze kanjers doen het dus prima op een paar kleine incidentjes na. Gelukkig voor pappa en mamma, want die zijn toch best wel moe nu we ruim een week samen zijn. Daarom gaan we nu ons bedje opzoeken en hopen binnenkort weer verder te schrijven.

1 opmerking:

  1. Leuk om weer een update te lezen! Fijn dat het zo goed gaat bij jullie.

    Lieve groetjes C, Y & T

    BeantwoordenVerwijderen

Over DR Congo

Democratische Republiek Congo, het vroegere Zaïre, is een land in centraal Afrika en grenst aan Congo-Brazzaville, de Centraal-Afrikaanse Republiek, Soedan, Oeganda, Rwanda, Burundi, Tanzania, Zambia, Angola alsmede de exclave Cabinda van Angola. Het is een voormalige Belgische kolonie. Kongo betekent jager in het Kikongo, één van de oorspronkelijke talen die in het Zuidwesten van Congo wordt gesproken en was eveneens de naam van een prekoloniaal koninkrijk.

Congo ligt in het centraal westelijk deel van
sub-Sahara Afrika. Het wordt doorsneden door de evenaar, een derde ligt ten noorden van de evenaar en twee derden ten zuiden. Congo omvat het grootste deel van het stroomgebied van de rivier de Kongo, welke bijna een miljoen vierkante kilometer bestrijkt en waarbinnen de Livingstonewatervallen zich bevinden.

In Congo-Kinshasa komen er 3 soorten vegetatie voor: Bossavanne
Gras
savanne

Tropisch regenwoud.

Congo-Kinshasa heeft sinds februari 2009 vijfentwintig provincies, en een hoofdstad, Kinshasa. Het land is ongeveer 76 x zo groot als Nederland.

Meer dan 80% van de bevolking is christen, waarvan 50% rooms-katholiek, 30% protestants en 17% behoort tot de diverse inheemse kerkgenootschappen, waaronder de Kimbanguïstische Kerk (ca. 5 miljoen leden). Naast christenen zijn er ook moslims in Congo, hoewel zij slechts een klein deel van de bevolking uitmaken.

Sinds de onafhankelijkheid in 1960 kent de Democratische Republiek Congo (DR Congo) een geschiedenis van conflicten. In 1994 had het conflict tussen de Hutu’s en Tutsi’s in buurland Rwanda grote impact op DR Congo (toen Zaïre). De regering-Kabila ondersteunde gevluchte Hutu’s, die onder leiding stonden van de militante Hutugroepering Interhamwe. Hierdoor kwamen Tutsi’s in DR Congo in gevaar en vluchtten zij naar Rwanda. Vanaf dat moment was de inmenging van DR Congo in het conflict een feit. Nog steeds zijn de tegenstellingen tussen bevolkingsgroepen een bron van conflict. Het meest recente conflict is ontstaan toen buurlanden Oeganda en Rwanda zich in 1998 tegen de regering Kabila keerden, omdat deze alle leden van de Tutsi bevolkingsgroep uit de regering zette. Congolese rebellengroepen sloten zich bij Oeganda en Rwanda aan. Zo brak er oorlog uit tussen verschillende partijen waarbij meerdere staten betrokken waren. In januari 2001 werd Kabila vermoord en zijn zoon Joseph Kabila nam de macht over. Hij zorgde ervoor dat de Rwandese troepen zich terugtrokken uit Oost-Congo en zette het vredesproces in gang. Desondanks bleven de rebellen actief in grote delen van het land.

In 2002 werd een overgangsregering ingesteld waarin leiders van verschillende partijen de macht deelden. Deze regering was echter te verdeeld om het geweld te kunnen stoppen. In juli 2006 werden de eerste democratische verkiezingen in 45 jaar gehouden. De gekozen president Joseph Kabila staat nu voor de taak om de buitenlandse milities het land uit te krijgen en de rebellen te ontwapenen. Dit levert opnieuw strijd op tussen het regeringsleger en de rebellen. Moord en verkrachting komen op grote schaal voor. Het vredesakkoord van Goma dat in januari 2008 tot stand kwam tussen de regering en de troepen van generaal Nkunda heeft hier niets aan veranderd. De strijd heeft het afgelopen decennium naar schatting vier miljoen slachtoffers geëist en nog eens ruim een miljoen mensen is op de vlucht geslagen.

Kaart Afrika met DR Congo

Kaart Afrika met DR Congo